Natali Aleksanyan: "Hər şey ondan başladı ki..

Bu günlərdə Kaşatağ bölgəsinin bir sakini mənimlə əlaqə saxladı və bunları danışdı:

1998-ci ildə "Berdzor kilsəsi" açılanda  Atanes Ata  ora keşiş təyin edildi. Həyat yoldaşının ölümündən sonra o, keşiş andı içdi və özünü tamamilə kilsəyə həsr etdi. O, Qarabağdakı bütün keşişlərin ən yaşlısı idi və ardıcılları onu tez-tez bütün ermənilərin Atası I Vazgenlə müqayisə edirdi.
 Atanes ilə Pargev Sarbazan arasındakı mübahisə Pargev Sarbazan Kəlbəcər "İstisu" mineral suyunu ələ keçirib, onu eyni texnologiyadan istifadə edərək  "Jermuk" adı ilə istehsal edərkən  başladı. 
Uzun illər  Sarbazan onu öz biznesi kimi istehsal edib satdı və vergilərdən yayındı. "Jermuk" Qrupunun sahibi şikayət etməyə başlayanda isə  Bako Sahakyan fabriki bağladı. Bundan sonra Pargev Srbazan həm Bako Sahakyana, həm də Atanesə qarşı düşmənçilik edərək açıq şəkildə onlara qarşı çıxdı.
Bir müddət sonra Bako Sahakyanın ətrafı Pargev Srbazanı bahalı hədiyyə və içkilər vasitəsi ilə barışdıra bildi.
Yeni ildə Ata Atanes təbrik üçün Pargev Srbazanın yanına gedir. Pargev masaya bahalı tekila qoyur və bunun Bakonerdən hədiyyə olduğunu deyir. Ata Atanes şüşəni götürüb Pargevin üzünə tökür və deyir:
"Təsvir etdiyin şeytanın gətirdiyi içkini mənə içirtmə."
Bu hadisədən sonra onların arasında ciddi mübahisə başlayır. Şahidlər deyir ki, Ata Atanes ona deyib:

" Sən Orduya kömək etmək üçün "İstisu"dan istifadə edəcəyini deyərkən hamımızı aldatdın, amma bunu özün etdin. Bako düşmənin idi, indi əzizindir?"
Ata Atanes bu hadisədən sonra kilsəni tərk etdi.
Kəlbəcərin Azərbaycana məxsus olduğunu yaxşı bilən Pargev Srbazan həmçinin "İstisu" suyunun əhəmiyyətli bir hissəsinin birbaşa Azərbaycana və qeyri-sabit torpaq üzərindən axdığını bildirdi.
Burada mən azərbaycanlı jurnalist həmkarlarımın diqqətini cəlb etmək istəyirəm ki, onlar da bu hekayə ilə maraqlansınlar.